Menu Intro Nieuws Seizoensindeling Foto's CJV leden Onderwerpen Forum Links
CJV Aduard
CJV Weekend 2005 - Kampverslagprintversie:
Dit jaar werd er ruim een week voor het kampweekend al een nieuw onderwerp geopend op het CJV forum. Hierin werd gepraat over vorig kampweekend en alvast vooruit gekeken naar komend CJV weekend en specifiek komende 6-kamp : Ik weet niet hoe vaak ik al naar Ameland ben geweest met de CJV (ik ben de tel kwijt geraakt), maar ook dit jaar had ik - en de rest met mij - er weer zin in!
Vrijdag 3 juni was het dan zover. De weersvooruitzichten waren niet positief en net dít weekend moesten de weermannen en weervrouwen weer gelijk hebben. Oftewel, we vertrokken in de regen richting Holwerd. Via de diverse binnendoor weggetjes en een enkele berm (mét diepe plas) waren we zo'n drie kwartier onderweg.

In Holwerd aangekomen is de regen intussen afgenomen tot een lichte miezer bui. Bijna iedereen stond te schuilen onder de diverse afdakjes en overkappingen, maar de CJV leden zijn niet van suiker. We pakken de voetbal erbij en gaan een balletje trappen. Hoewel we dit lang volhouden, moeten ook wij toegeven als de bui van miezeren overgaat in plenzen. Hierbij probeert de CJV zich tussen de mensenmassa te wurmen, om toch nog een beetje droog te blijven.
Gelukkig duurt het niet lang meer tot de boot komt en stroomt Holwerd leeg en de boot vol. Hoewel… vol? Het is vergeleken met voorgaande jaren relatief rustig, wat ongetwijfeld met het weer te maken heeft.
Op de boot wordt nog even gecollecteerd, waarna het eerste dienblad met vocht al snel wordt geserveerd. Mede door enkele kaartspelletjes (pesten blijft leuk) vliegt de tijd voorbij en arriveren we al snel bij het drijvende land, beter bekend als Ameland.
Door de raampjes naar buiten kijkend, is er een kleine hoop dat het buiten droog is. Dit is echter helaas gezichtsbedrog, zodat we in de regen kunnen gaan wachten op onze fietsen en daarmee ons bagagevervoer. Na een kwartier willen we al bijna gaan bellen, maar net op dat moment komt de auto met aanhangwagen aan. Hier kunnen we gelukkig onze zware bagage in kwijt, die netjes wordt afgeleverd bij de kampeerboerderij. Zelfs na diverse slijmpogingen mogen we niet in de overdekte aanhangwagen meerijden, zodat ons niets anders rest dan op de fiets te stappen.

Hoewel het niet eens zo ver fietsen is, kwamen we allen doorweekt aan bij kamphuis Molenwiek. Met uitzondering van een enkeling die een paraplu of regenpak heeft meegenomen. Uiteraard willen we allemaal zo snel mogelijk naar binnen om ons te warmen aan de centrale verwarming. Echter dat gaat nogal moeilijk als de deuren op slot zijn. Afijn, eerst de sleutel dus nog even halen (we zijn toch al nat). De gehaalde sleutel blijkt vervolgens niet eens te passen. Na deze op een andere deur te proberen komen we erachter dat we niet in het kleine, maar het grote gedeelte van de kampeerboerderij zitten.

We zijn nog maar net binnen totdat de eerste al begint te roepen dat er iets mist tussen de stapel boodschappen ("Waar is het bier?!"). Na een telefoontje blijken enkele boodschappen inderdaad nog nageleverd te moeten worden. Tijdens het drinken van het eerste kopje warme thee of koffie komt er al iemand van de C1000 de resterende boodschappen brengen en zijn alle CJV leden weer gerustgesteld.
Die avond worden alle bedden verdeeld en de tassen leeggegooid. Vervolgens worden er onder het genot van muziek en een of meer drankjes de gezelschapsspelletjes te voorschijn gehaald. Vooral 'Greed' (een spel uit Australië) en diverse kaartspelen vallen in de smaak. Ondertussen worden er meerdere tosti's gebakken, zodat we na middernacht met een goede 'bodem' naar de Swinging Mill vertrekken.
Tijdens de fietstocht worden nog diverse nummers van Pé Daalemmer & Rooie Rinus aangehaald, waaruit blijkt dat de sfeer erin zit. Aangekomen in de Mill halen we opgelucht adem. Niet alleen omdat de muntjes gelukkig dit jaar niet duurder zijn geworden (€1,80!), maar ook omdat we ons gelijk weer thuis voelen. Sommige nieuwelingen hadden de verwachting dat de Swinging Mill veel groter was. Gezien de drukte op het eind van de avond was het achteraf ook beter geweest als de Mill iets groter was geweest...
Aan het begin van de avond blijven we nog aan een tafeltje zitten om een beetje in de sfeer te komen. Bij de eerste poging om enkele glazen te stapelen, sneuvelt de stapel al bij het derde glas. Dan maar de dansvloer op, waar we ons de rest van nacht vermaken.
Rond 4 uur is iedereen uiteindelijk weer terug op de kampeerboerderij. Hierbij zitten we nog even na en worden er nog enkele tosti's in de koekenpan gebakken. Uiteindelijk doet de voorzitter om 4.45 uur het licht uit en duikt als laatste zijn bed in. Ondanks een snurkend CJV lid ligt iedereen, uitgeput van de zware avond, al snel in dromenland.

In de vroege ochtend van zaterdag 4 juni gaat het eerste mobieltje al af. Het alarm stond blijkbaar nog ingesteld op een doordeweekse melkdag. Na een volledige minuut te hebben gepiept is de hele zaal gewekt en wordt het mobieltje weer uitgedrukt. Nadat iedereen weer in slaap is gevallen gaat hetzelfde mobieltje 10 minuten later wéér af. Dit gaat zo een keer op vier door, totdat de eigenaar erachter komt dat hij niet op "snooze" moet drukken, maar het alarm moet uitschakelen. Als overmaat van ramp gaat ook nog een ander mobieltje af, zodat we allemaal beroerd zijn van het vele malen in slaap vallen en weer wakker worden.

Tegen tien uur is iedereen beneden waar wordt begonnen aan het ontbijt. Een CJV lid offert zich op om wat eitjes met spek te bakken. Hoewel je het gebakken eitje nauwelijks als zodanig meer herkent, smaak het een ieder prima. Met een volle maag kunnen enkele CJV leden vervolgens beginnen aan de afwas. Deze is, mede door het tosti's bakken van vorige avond, van flinke omvang.
Hierna volgde een sportieve ochtend. Op de planning stonden voetbal en volleybal, maar door de flinke wind wordt dit ingekort tot alleen voetbal. Als eerste wordt bekeken welk gedeelte van het grasveld droog genoeg is, aangezien er flinke plassen liggen.
Hierna worden de doelen geplaatst en begint het wachten op een vrouwelijk CJV lid die maar niet uit haar pyjama lijkt te kunnen komen. Gelukkig komt ook zij uiteindelijk haar team versterken, zodat het toernooi kan beginnen. Wat eerst redelijk vriendschappelijk begint eindigt in diverse 'slidings' die prima lukken in het vochtige gras. Desondanks wint een andere groep overtuigend in de laatste partij.
Blijkbaar was de ochtend nog niet sportief genoeg, want wanneer het tijd is voor het middageten heeft niemand honger. We zijn flexibel en slaan het eten over. Op deze geplande vrije zaterdagmiddag duikt iedereen gelijk Nes in. De één om op zoek te gaan naar leuke kleren (juist… de dames) en de ander duikt de amusementshal in (juist… de heren).
Naderhand blijkt dat de heren de juiste keuze hebben gemaakt, want de kleren blijken te duur te zijn en in aan de roulettetafel wordt door twee CJV leden meer dan 30 euro gewonnen. Dit wordt gedeeltelijk weer uitgegeven aan een potje poolbiljart, een spelletje blackjack en naderhand een portie kibbeling. Vervolgens worden de voor-bereidingen getroffen voor het 6-kamp halverwege de middag. In de winkels worden de schappen met vla, yoghurt, eieren, meel en perziken(?) leeg geplunderd.
Aangekomen op de kampeerboerderij wordt het stuk landbouwplastic tevoorschijn gehaald. Ondanks dat we hier inmiddels wel ervaring mee hebben, lukt het ons niet om het stuk plastic zo vast te zetten in het grasveld dat het vlak blijft liggen. Door de harde wind waait het water met zeepsop er al snel weer af.
Aangezien het best fris is en we daarom eerst nog maar een beetje droog willen blijven, beginnen we met enkele relatief schone spellen, zoals eieren gooien…
De spellen die volgen zijn nauwelijks te beschrijven. Ze hebben echter twee overeenkomende kenmerken. Er is bij niet één spel een winnaar aan te wijzen en ze hebben alle het doel om snel mogelijk zo vies mogelijk te worden.
Voordat we aan het laatste spel kunnen beginnen is iedereen al zo vies en zo koud dat we het risico op een longontsteking willen voorkomen en het laatste spel overslaan. Twee mensen vinden dit echter zo'n zonde van het meegenomen plastic dat ze een emmer met lauw water ophalen, deze over het plastic smijten, het T-shirt uittrekken en met een flinke buiksprong over het plastic zeilen. Na enkele glijpartijen krijgen ook zij het echter zo koud dat ze het voor gezien houden.
Binnen is het gelukkig een stuk warmer, zodat we daar in de rij kunnen gaan staan wachten voor de douches. Met een pilsje in de hand is dit prima uit te houden, totdat iemand met een slim punt komt. De rotzooi van 6-kamp moet nog wel opgeruimd worden en dat kun je beter doen nu je nog vies bent.
Met drie man sterk wordt vervolgens de dikste puinzooi in de container gedumpt, zodat het grasveld weer redelijk toonbaar is. Gelukkig helpen enkele tientallen vogels mee om alle eierschalen op te pikken :
Na de warme douches wordt begonnen aan de maaltijd van die avond. Dit is traditiegetrouw macaroni. Dat het een traditie is, blijkt wel aan de kwaliteit van de macaroni die elk jaar beter lijkt te worden. Aan de stilte tijdens de maaltijd is namelijk op te maken is dat een ieder geniet. De term 'plakkaroni' is dit jaar niet van toepassing.
Die avond zijn er door een CJV lid enkele spellen voorbereid, welke we maar even onder de term bonte avond samenvatten. Echter, voordat dit kan beginnen gebeurt er iets wat ik persoonlijk nog nooit eerder op een CJV kamp heb gezien. Er duiken enkele CJV leden vroegtijdig het bed in om wat in het voren te slapen. Ook na het aankondigen van de bonte avond op de slaapkamer is er geen beweging in te krijgen. De jeugd van tegenwoordig is niet meer wat het geweest is, zullen we maar zeggen…
Omdat er een overvloed aan bedden en matrassen was, hebben we hiervan twee zeer comfortabele banken gemaakt. Hierin onderuit hangend hebben we nog meerdere spelletjes Greed gespeeld, waarna het al snel tijd werd voor onze laatste avond Swinging Mill. Zelfs hierbij bleven enkelen thuis, maar een grote groep stapte op de fiets en ging via de toeristische route richting Nes.
Ook die avond was het gezellig, maar vooral erg druk. Hoewel de jongste CJV leden flink aan het feesten waren en graag langer wilden blijven, moesten ze wel om half vier met de laatste groep mee gaan, omdat zij de enige waren die de weg terug wisten. Beneden in de kampeerboerderij kon er echter nog worden doorgefeest en zijn er een flink aantal tosti's doorheen gegaan. Voordat de laatsten op bed gingen werd nog een luide imitatie gedaan van Jan(tje) Smit in alle slaapkamers. Na een korte maar onsuccesvolle zoektocht naar twee vermiste CJV leden werd het uiteindelijk stil.
Zondagochtend zou om 9.15 uur de tafel gedekt worden door de mensen die op het corveerooster stonden. Aangezien iedereen er vanuit ging dat de ander wel zijn/haar alarm had ingesteld, ging in tegenstelling tot de morgen daarvoor geeneen mobieltje af. Hierdoor kon de voorzitter die een half uur later wakker werd iedereen wakker roepen en zelf de tafel dekken. Door snel te ontbijten en de afwas te laten staan konden we op tijd vertrekken richting de kerk in Nes.

Aangezien de hervormde gemeente op Ameland niet zo groot is werd de dienst gehouden in het gebouwtje van de doopsgezinde kerk. Toen echter de gehele CJV kwam aanzetten, bleek de kerk maar net groot genoeg. We konden plaatsnemen op de twee voorste banken, zodat we de dienst goed hebben kunnen volgen en nog allemaal (?) op kunnen noemen hoeveel 'el' de ark van het verbond is.

Op de weg terug naar de kampeerboerderij wordt gekozen voor de toeristische route. Deze gaat richting het strand. Sommigen rijden de dijk naar beneden en wagen zich met de fiets op het strand, terwijl anderen op de dijk blijven en uitkijken over de zee. Via het schelpenpaadje door de duinen rijden wij vervolgens terug, waar een enkeling moeite heeft om op de gebaande paden te blijven. Dit gaat gelukkig nét goed, zodat we allemaal ongedeerd aankomen op de kampeer-boerderij. Hier wordt er nog wat thee en koffie gezet en kunnen we nog even bijkomen van de fietstocht en van afgelopen avond.

Het eten van die middag bestaat uit een hamburger met brood, met vooraf nog een bordje groentesoep of soep met groenten. Na de vla en yoghurt zit iedereen weer vol en kan er worden begonnen aan de afwas van het middageten én het ontbijt.
Intussen zijn een aantal CJV leden een onderzoek aan het uitvoeren. Ze willen uitzoeken op hoeveel verschillende manieren en plaatsen je een fiets kan parkeren. Voor de nieuwsgierigen onder ons, zie de kampfoto's op www.cjvaduard.nl.
Die middag steekt iedereen de handen uit de mouwen en hebben we gezamenlijk in korte tijd de hele kampeerboerderij schoon. Ondertussen worden alle tassen ingepakt en bedden opgeruimd. Na alle bagage naar buiten te hebben gesleept, begint het wachten.
Om de tijd te doden pakken we de voetbal erbij en trappen de bal rustig in het rond. Hierbij genieten we van het zonnetje wat af en toe tussen de wolken door komt. Uiteraard duurt het niet lang voordat de bal steeds harder op elkaar wordt geschoten. Zelfs wanneer de beheerder langs komt om de boerderij te inspecteren word er niet ingehouden, waardoor er zelfs enkele ballen tegen de fiets van de beheerder worden geschoten. Gelukkig ziet en hoort de beheerder niets en wordt de schoonmaak van de Molenwiek goedgekeurd.
Vervolgens is het wachten op de fietsverhuurder die onze bagage naar de boot moet brengen. Hoewel we om half vijf hadden afgesproken komt hij ook nu te laat, waardoor we iets later dan gepland richting de boot fietsen. Gelukkig regent het deze keer niet, zodat we droog aankomen in de haven van Ameland.
De boot vertrekt vervolgens met een kwartier vertraging. Vlakbij Holwerd wordt er vervolgens een mededeling rondgeroepen. Er blijkt iemand vanaf Ameland per reddings-boot naar het vaste land te worden gebracht. Deze krijgt uiteraard voorrang, zodat onze boot even moet wachten met aanleggen. De boot stroomt bijna leeg, omdat iedereen op het bovendek de reddingsboot wil zien aankomen. Na zo'n kwartier wachten komt de reddingboot "Anna Margaretha" binnen stormen met z'n 2 MAN dieselmotoren van elk 1000 pk. Hierna vaart ook onze boot verder, zodat we na het aanleggen uit kunnen stappen en onze reis kunnen vervolgen.

Na het parkeergeld te hebben betaald (voor 4 auto's toch even meer dan 45 euro!) komen de chauffeurs voorrijden en worden de auto's volgestouwd met bagage. Plots gaat een motorkap open en wordt er wat gemompeld over een gebrek aan koelvloeistof. De klep gaat echter weer dicht en met de melding "We zien wel of ie ut volhoudt" vertrekken alle auto's richting Aduard.

Op een korte stop naar aanleiding van een onverklaarbare manoeuvre na, verloopt de reis voorspoedig en komen we rond kwart voor acht in Aduard aan. Aangezien er geen witte rook onder een motorkap weg komt, lijken alle auto's de reis te hebben volgehouden. Enkele ouders staan ons al op de parkeerplaats van het Hoge Hof op te wachten. Vandaar nemen we afscheid van elkaar en gaat een ieder zijns weegs (om het even mooi uit te drukken).

Zoals elk jaar is het gevoel van vermoeidheid bijna net zo groot als de kater van "Dit was het alweer. We moeten weer een jaar wachten". Een geslaagd weekend was het in ieder geval!

Anton Boonstra